گروه مدیریت ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
چکیده
هدف اصلی این تحقیق سنجش خود اثربخشی ورزش و تاثیر آن در بهسازی نیروی انسانی در نیروی انتظامی مازندران می باشد. نوع تحقیق از نظر هدف ، کاربردی و بر اساس استراتژی انجام تحقیق ، توصیفی از نوع پیمایشی است و به روشهای کتابخانه ای و میدانی انجام گرفت. جامعه آماری کارمندان نیروی انتظامی شهر ساری که به کمک جدول مورگان و از روش نمونه گیری تصادفی 384 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه اثربخشی ورزش کردن بندورا (1997) با پایایی 838/0 و پرسشنامه بهسازی نیروی انسانی (والتون، 1973) با پایایی 907/0 بود. روش تجزیه و تحلیل داده ها، با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی(آزمون رگرسیون خطی و رگرسیون گام به گام) به کمک نرم افزار SPSS انجام شد. یافته های تحقیق حاکی از این بود که مولفه های اثربخشی ورزش(عوامل محیطی – موقعیتی، عوامل روان شناختی و عوامل کاری) در بهسازی نیروی انسانی در نیروی انتظامی مازندران موثر بوده و این تاثیر مثبت و مستقیم بود. همچنین ستون ضرایب استاندارد شده نشان داد که متغیر عوامل محیطی دارای بیشترین اثر بود. نتایج تحقیق نشان داد، انجام ورزش در بهسازی نیروی انسانی در نیروی انتظامی مازندران اثر بخش می باشد.
)